|
...
Kalemim Sen ve Ben
Dislerim demir parmaklik,
Dilimse
suçsuz bir mahkum.
Düsünce suçundan yargilanan bir zavalli gibi,
Duygularimi anlatamadim.
Iste bu yüzden yaziyorum
bos sayfalara,
Yaziyor yirtiyor ve atiyorum...
Seninle yürüdügüm yollara.
Belki bulup okursun diye,
Okuyup
ta geri dönersin diye,
Durmadan yaziyor yirtiyor ve atiyorum...
Seninle yürüdügüm yollara.
Hani ölmemis bir
insani gömersin ya !
Iste onun gibi gömüyorum.
Yosun tutmus anilarimi,
Karbeyaz sayfalara.
Kalemimin her
temasinda,
Bir kazma daha vuruluyordu topraga.
Kendim için kazamadigim mezari,
Kalemim kaziyordu karbeyaz sayfalara..
Yine akşam oluyor
Deniz durgun hava
durgun
İsyanlar ümitlerle ben
Ve yalnızlığım yorgun
Yine tanıdık çehreler
Gülüşler
aynı
Gözler solgun
Bir günü daha yaşanmış
Şu geçip giden ömrün
Dilimde anlamsız
bir dolu söz
Ne yaptığım belli ne istediğim
Bir günü daha yaşanmış ömrün
Bilmiyorum
ki nedir beklediğim
Yine yüreğim daralıyor
Kelimeler düğüm düğüm
Bir günü daha yaşanmış
Şu geçip giden ömrün
Ümit kayığında
kürek mahkumuydu hayallerim
Sabahları
önce resmin girdi bütün odalarıma
Saçlarındı gölgesi mahzun ikindilerimin
Adın yazılı
kaldı sokaklarında gönül şehrimin
Söndü hasret rüzgârından,
vuslatın yanan mumu
Erguvanlar
geri geldi
yaz ortasında,
Erken sonbaharlarda
sardunyalar geldi,
Sen gelmedin…
Yoksa kaybolacağım karanlıklarda
Belki sisli
bir kış gecesi
Belki hüzünlü bir sonbahar akşamı
Cesedimi bulacaklar çamurlar arasında
Bir
elinde resmin bir elinde silah vardı diyecekler
Kalkıp geleceksin sonra bana
Cesedimi görünce taş kesileceksin
Senin
için neler çektiğimi bir bir anlayacaksın
Tutup ellerimden affet diyeceksin affet beni
Seni çoktan affettiğimi
bilmeyeceksin
Eğilip sarılacaksın soğuk bedenime
İşte o anda bir fısıltı
duyacaksın dudaklarımdan
...
 |
Bir Çiçek Aldim
Dün gece yine yalnizdim
Sokaga çiktim
Ve
kendime bir çiçek aldim
Kendim almamis gibi yürüdüm sokaklarda
Ve yalniz degilmisim gibi düsündüm
Ama her gece
gibi
Dün gece de yalnizdim
Ve kendime bir çiçek aldim
Bir saat geri alinmis saatler
Ben geri almadim
Ve
bir saat daha yalniz kalmadim
Bir masaya oturdum
Iki çay ismarladim
Ben içtim
Sen soguttun
Sana söyleyecegim
her seyi yuttum
Çok dert etmedim
Çünkü yoktun
Dün gece yine yalnizdim
Rahat agladim
Yoklugundan gizlemedim
gözyaslarimi
Ve lambalari hiç karartmadim
Dün gece
Her gece gibi yalnizdim
Sokaga çiktim
Ve kendime bir
çiçek aldim
Sen sandim
Koklamadim
|
|
duydum ki bizi bırakmaya
azmediyorsun, etme.
başka bir yar, başka bir dosta meylediyorsun, etme.
ey ay, felek harab olmuş,
ziyan olmuş senin için
bizi öyle harab, öyle ziyan ediyorsun, etme.
ey, makamı var ve yokun üstünde
olan kişi
sen varlık sahasını öyle terk ediyorsun, etme.
sen yüz çevirecek olsan, ay kapkara
olur gamdan
sen ayın da evini yıkmayı kastediyorsun, etme.
şekerliğinin içinde zehir
olsa dokunmaz bize
sen zehri o şeker, şekeri zehrediyorsun, etme.
harama bulaşan gözüm, güzelliğinin
hırsızı
ey hırsızlığa da değen hırsızlık ediyorsun, etme.
aşıklarla
başa çıkacak gücün yoksa eğer
aşka öyleyse ne diye hayret ediyorsun, etme.
isyan et eyy arkadaşım,
söz söyleyecek an değil
aşkın baygınlığıyla ne meşk ediyorsun, etme.
mevlana
|
Gülleri sana bırakıp dikenlere gidiyorum
Gidiyorum
bütün acılarımı
vurup sırtıma
umutları bırakıp başucuna
ıtırları, menekşeleri, kırgüllerini
bırakıp
şiirlerimi sarıp bohçama
yüreğimin yangınına gidiyorum
hoşca kal
usulboylum, güzel gözlüm hoşca kal.
Gidiyorum
gözyaşlarımı papatya diye saçlarına takıp
yüreğimdeki yağmurlarla
bir ırmağa akmaya gidiyorum
içimde yeşerttiğim tüm çimenler sana kalsın
sana kalsın
baharçiğdemleri, kırgelincikleri, kırkkanatlılar
gülleri sana bırakıp dikenlere gidiyorum.
Gidiyorum
başımda gam, gözlerimde nem
bütün hatıraları bırakıp geride
usulca
çekip kapıyı ardımdan
alıp başımı gidiyorum buralardan
şafak sökmeden kimseler
görmeden
yağmurun yağmadığı çöllere gidiyorum
sevgi dolu yüreğimi bir ıssızda
yakmak için.
Hoşça kal suyundan çimdiğim dere
kana kana içtiğim pınar
say ki yaşamadım bu yerlerde
nazlı çiçeklerini okşamadım baharın
bozguna uğramış bir bostanın hüznüyle
bir yaprağın ürpertisine yazıp ömrümü
çekip gidiyorum buralardan.
Gidiyorum
bir bilinmeze doğru
hem yol, hem yolcu olmaya
acılarımla başbaşa kalmaya
gidiyorum
bütün yıldızları takıp kanatlarıma
bir kelebek gibi özgür olmaya gidiyorum.
Yüreğimin sızılarında damıttığım her şiiri bin kez öperek
ve sökerek
sevgiden yana ne varsa göğsümde
gecelerin zifiri saçlarında kaybolmaya
bir ceylanın gözlerinde ağlamaya
gidiyorum.
Bütün borçlarımı ödedim alacaklarımı erteledim
artık ne diyecek bir sözüm kaldı sevdiklerime
ne okuyacak bir şiirim
gözlerimin içindeki iki damla gözyaşı gibi
bakmadan ardımdaki uçurumlara
alıp götürüyorum yüreğimdekileri de
hoşca kal usulboylum, güzel gözlüm hoşca kal.
|
Eğer
O kadar da önemli değildir bırakıp
gitmeler,
arkalarında doldurulması
mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
Dayanılması o kadar da zor değildir, büyük ayrılıklar bile,
en güzel yerde başlatılsaydı
eğer.
Utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı
eğer
Yüz kızartıcı bir suç değildir hırsızlık,
çalınan birinin kalbiyse
eğer.
Korkulacak bir yanı yoktur aşkların,
insan bütün derilerden soyunabilseydi eğer.
O kadar da yürek burkmazdı alışılmış bir ses,
hiçbir zaman duyulmasaydı eğer.
Daha çabuk unuturdu belki su sızdırmayan sarılmalar,
kara sevdayla sarıp sarmalanmasalardı
eğer.
Belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine delice bakmasalardı eğer.
Çabuk unutulurdu ıslak bir öpücüğün yakıcı tadı belki de
kalp, göğüs kafesine o
kadar yüklenmeseydi eğer.
Yerini başka şeyler alabilirdi uzun gece sohbetlerinin,
son sigara yudum
yudum paylaşılmasaydı eğer.
Düşlere bile kar yağmazdı hiçbir zaman,
meydan
savaşlarında korkular, aşkı ağır yaralamasaydı eğer.
| | |
|
